Aparat na nowy sezon

A A A rozmiar czcionki Sony Cyber-shot DSC-W300

Na drugiej pozycji wśród aparatów kosztujących ponad 1000 złotych sklasyfikowaliśmy najnowszy model Sony. Jest sporo mniejszy i lżejszy od opisanego wyżej Panasonica. Został wyposażony w obiektyw o znacznie mniejszych możliwościach - trzykrotny zoom odpowiadający zakresowi 35-105 mm. Za to może imponować rozdzielczością matrycy, bo jego 1,7-calowy sensor rejestruje przeszło 13 milionów pikseli. Producent chwali się też wytrzymałą tytanową powłoką obudowy, co czyni W300 bardziej odpornym na zarysowania. W przeciwieństwie do Lumiksa DMC-TZ5 aparat pozwala na ręczne sterowanie parametrami ekspozycji (niestety, nie przewidziano trybów preselekcji).

Cyber-shot został wyposażony w stabilizator obrazu, 2,7-calowy wyświetlacz LCD o rozdzielczości 230 tysięcy pikseli i coraz rzadziej stosowany w kompaktach wizjer optyczny. Pozwala fotografować przy wysokiej czułości - użytkownik może ustawić poziom odpowiadający ISO 3200, a w trybie specjalnym nawet 6400. Oczywiście tak wysokiej czułości w aparatach kompaktowych raczej nie należy stosować, ale w szczególnych wypadkach, gdy bardzo chcemy coś sfotografować, a nie możemy użyć statywu czy flesza, "wysokie ISO" bywa bardzo przydatne. Aparat dysponuje funkcją wykrywania twarzy i opisywaną w poprzednim numerze (w krótkim teście aparatu Olympus mju 1200) opcją "zdjęcie na uśmiech".

Model ten uzyskał bardzo dobre oceny za ostrość obrazu i całkiem dobre za odwzorowanie barw. Średnią notę przyznajemy za dynamikę obrazu, a słabą za poziom szumów - to cena za bardzo dużą rozdzielczość fizycznie niewielkiego sensora.

Sony Cyber-shot DSC-H50

Wśród aparatów najdroższych najwyższą ocenę za możliwości uzyskał najnowszy model Sony z popularnej serii H, czyli superzoomów tego producenta. Aparat, tak jak jego poprzednik H9, dysponuje 15-krotnym zoomem (ale wyposażonym w soczewkę ze szkła niskodyspersyjnego), 3-calowym ekranem LCD (odchylanym tylko w górę lub w dół, patrz ilustracja) i nową matrycą, ale bogatszą jedynie o milion pikseli - rejestruje obraz w rozdzielczości 3456x2592 punkty. Cyber-shot oferuje większość funkcji kompaktowych cyfrówek tego producenta (opcję rozpoznawania twarzy czy tryb fotografowania na uśmiech). Można użyć także znacznie przydatniejszej funkcji D-Range Optimizer, która będzie przydatna w ujęciach o dużym kontraście, mówiąc w skrócie: ma rozjaśniać najciemniejsze obszary kadru i przyciemniać najjaśniejsze, tak aby na zdjęciach nie pojawiały się czarne plamy lub tak zwane prześwietlenia.

Niestety, zastosowanie obiektywu o bardzo dużej rozpiętości ogniskowej ma swoją cenę w postaci słabszej ostrości (np. niż w opisanym wyżej W300) i gorszego odwzorowania geometrycznego, przejawiającego się silniejszą dystorsją. Dynamikę obrazu oceniamy jako przeciętną.

Procedura testowa

Sesja zdjęciowa

1. Test ostrości. Fotografowaliśmy tablicę - wzorzec ostrości ISO 12233 z wieloma elementami pozwalającymi określić jakość oddania najmniejszych szczegółów w różnych miejscach kadru.


2. Test odwzorowania geometrycznego (w tabeli: "dystorsja"). Badaliśmy zjawisko dystorsji, czyli geometrycznej deformacji obrazu, pojawiające się najczęściej w postaci beczkowatej lub poduszkowatej.


3. Test odwzorowania barw i szarości przy sztucznym oświetleniu i ręcznym balansie bieli (RBB). Test poziomu szumów. Zdjęcie tablicy barw GretagMacbeth wykonaliśmy w świetle lamp halogenowych przy ręcznym balansie bieli i minimalnej czułości. Jeśli aparat tego nie umożliwiał, ustawialiśmy profil oświetlenia "światło żarowe", co mniej więcej odpowiada temperaturze barwowej naszego źródła światła. Na podstawie tej fotografii mierzyliśmy także poziom szumów. Wykonaliśmy jeszcze dodatkowe zdjęcie przy wyższej czułości odpowiadającej ISO 400. Na podstawie jego analizy określiliśmy poziom szumów przy tym ustawieniu.


4. Test odwzorowania barw i szarości przy oświetleniu żarowym i automatycznym balansie bieli (ABB). Fotografowaliśmy tablicę barw przy oświetleniu żarowym. Aparat ustawiliśmy w tryb ABB. Próba ta pozwala nie tylko określić odwzorowanie barw w takich warunkach oświetleniowych, ale również ocenić sprawność funkcji ABB.


5. Test odwzorowania barw i szarości przy lampie błyskowej (ABB+LB). Takie samo zdjęcie tablicy GretagMacbeth wykonywaliśmy przy użyciu wbudowanej lampy błyskowej. O ile to możliwe, ustawialiśmy profil barwowy "flesz". W innym wypadku wybieraliśmy tryb automatyczny.


6. Test dynamiki obrazu. Wykonaliśmy zdjęcie kilku kontrastowo oświetlonych porcelanowych, gipsowych i kamiennych figurek. Fotografowane przedmioty różniły się jasnością i stopniem pochłaniania światła. Aparat miał za zadanie jak najlepiej odczytać szczegóły na białej, silnie oświetlonej figurce porcelanowej, jak również detale na znajdującej się w cieniu figurce czarnej.

Analiza zarejestrowanego obrazu

Po wprowadzeniu do komputera obrazy analizowane były zarówno obiektywnie, za pomocą oprogramowania, jak i subiektywnie, w programie graficznym Adobe Photoshop (tej ocenie podlegały zdjęcia z próby ostrości i dynamiki). Do analizy obiektywnej używaliśmy programu PCWKLAB Macbeth 2.0, który wylicza stopień odchylenia składowych barwy każdego z pól tablicy GretagMacbeth od wartości wzorcowych. Program wylicza jednorodność barwną każdego pola tablicy, co pozwala na ocenę poziomu szumów.

Wyliczanie ocen

Poszczególne próby jakości obrazu ocenialiśmy w dziesięciopunktowej skali. Następnie, na podstawie poszczególnych wyników (oceny ostrości, odwzorowania geometrycznego, odwzorowania barw i szarości oraz szumów) wyliczyliśmy wspólną ocenę jakości obrazu, oznaczoną jako "wynik testu".

Oceniając możliwości, uwzględnialiśmy parametry techniczne, takie jak rozdzielczość, zakres ogniskowej, jasność optyki, wielkość i rozdzielczość LCD, liczbę obsługiwanych standardów kart pamięci, możliwość zapisu w bezstratnych formatach, możliwość ręcznego ustawiania czułości, możliwość wykonywania ręcznego balansu bieli, tryby MAS (MTvAv), czas uruchamiania aparatu oraz stabilizator obrazu.

Ocenę końcową wyliczyliśmy na podstawie ocen: wyniku testu (60%), możliwości (40%).

Zmiany w procedurze testowej W tym numerze wprowadziliśmy drobne zmiany w procedurze testowej. Oceniając możliwości wyświetlacza LCD, uwzględniamy już nie tylko jego wielkość, ale także rozdzielczość. Stało się to konieczne, bo pojawiła się bardzo duża różnorodność typów monitorów w cyfrówkach - w niniejszym rankingu mieliśmy do czynienia z wyświetlaczami składającymi się z 86, 115, 230, a także 460 tysięcy pikseli. W kategorii możliwości dodaliśmy ocenę za opcję ręcznego balansu bieli, a w kategorii jakości zdjęć (wynik testu) - za poziom szumów przy wyższej czułości, odpowiadającej ISO 400.