Pryzmat i przekładnia

A A A rozmiar czcionki Własne aplikacje

Instalowanie aplikacji WW w Prism to bułka z masłem. Uruchom program w menu Start, a zobaczysz niewielkie okno konfiguracyjne (patrz ilustracja). Najważniejsza rzecz to podanie adresu URL aplikacji, np. www.gmail.com . Oprócz tego obowiązkowo trzeba wypełnić pole Name. Pozostałe ustawienia są opcjonalne. Warto się skupić na tych zebranych w obszarze Shortcuts, które pozwalają utworzyć w różnych miejscach skróty do danej aplikacji. Opcja Desktop dodaje skrót na pulpicie, a Quick Launch Bar na pasku szybkiego uruchamiania. Po kliknięciu OK aplikacja zostanie uruchomiona, a w wybranych miejscach pojawią się skróty.

Kolejnym sposobem zainstalowania aplikacji w Prism jest specjalny bookmarklet. Po wejściu na stronę www.prismspectrum.com/bookmarklet należy przypisać dowolną nazwę temu bookmarkletowi i przeciągnąć go do menu Zakładki w Firefoksie. Teraz wystarczy wejść na stronę z aplikacją WWW i kliknąć w menu Zakładki bookmarklet, a pojawi się formularz umożliwiający zapisanie plików konfiguracyjnych aplikacji w katalogu Prism.

Jest jeszcze trzeci sposób, opierający się na plikach WebApp, porównywalnych do instalatora. Pliki te można tworzyć samemu, a jeśli szukasz gotowych, zajrzyj na stronę prismspectrum.com/refraction/webapps/?C=M;O=D . Znajdziesz na niej kilkaset plików, z których każdy pozwala na instalację innej aplikacji.

Plik WebApp to skompresowane archiwum ZIP, ale z rozszerzeniem zmienionym na .webapp. Zawiera kilka plików: plik konfiguracyjny (webapp.ini), ikonę programu (ICO), skórkę (webapp.css) oraz skrypt (webapp.js). Pierwszy plik jest obowiązkowy, pozostałe są opcjonalne. Plik konfiguracyjny jest dokumentem tekstowym i zawiera m.in. adres URL aplikacji WWW. Plik webapp.css to kaskadowy arkusz styli, który można uznać za odpowiednik skórek. Pozwala użytkownikowi zmienić wygląd aplikacji. Jest wczytywany do aplikacji i może zastąpić plik CSS pobierany wraz z programem z serwera. Z kolei skrypt pozwala modyfikować okno Prisma czy dodawać nowe funkcje do aplikacji WWW. Można go porównać do wtyczek Firefoksa. Po uruchomieniu WebApp zawarte w nim pliki są rozpakowywane do katalogu Prism (C:\Documents and Settings\Nazwa_użytkownika\Dane Aplikacji\Prism ).

Bezpieczeństwo

Jeśli jeszcze się wahasz, czy używać Prism, rozważ kwestie zabezpieczeń. W porównaniu z przeglądarką WWW, aplikacja SSB taka jak Prism charakteryzuje się wyższym poziomem bezpieczeństwa. Przykładowo, gdy przeglądasz strony WWW, mają one dostęp do wszystkich plików cookies zapisanych na dysku przez twoją przeglądarkę WWW - a mogą zawierać poufne informacje. Jeśli przeglądasz kilka stron naraz, w tym swoje bankowe konto internetowe, również wystawiasz na ryzyko prywatne dane, które mogą zostać odczytane przez inne otwarte w tym czasie witryny. Dlatego eksperci od bezpieczeństwa zalecają, żeby w trakcie przeglądania stron wymagających logowania nie otwierać innych. W ten sposób unikniesz ryzyka, że zawarte w plikach cookies informacje nie zostaną odczytane przez niepowołaną witrynę.

W wypadku oprogramowania SSB kwestie bezpieczeństwa stają się dużo prostsze. Często, gdy otwierasz jakąś stronę, która wymaga podania hasła, przeglądarka zapisuje specjalny plik cookie. Dzięki temu nie musisz ponownie podawać tego hasła, dopóki nie zamkniesz przeglądarki. Co więcej, możesz otworzyć kolejną kartę lub nowe okno i wejść na tę stronę, a od razu będziesz zalogowany. W Prism jest inaczej - pliki cookies są przypisane do konkretnego okna, dzięki czemu nie zostaną odczytane przez inne witryny.

Google Gears

Wtyczka Google Gears 0.2 (gears.google.com ) umożliwia uruchamianie aplikacji webowych na komputerze bez połączenia z Internetem. To świetne rozwiązanie, gdy pracujesz z plikami, które aplikacje internetowe standardowo trzymają na serwerze. Dzięki Google Gears pliki można przechowywać lokalnie i pracować z nimi, nie mając połączenia z Siecią. Pod tym względem Google Gears i Prism świetnie się uzupełniają. Standardowo Prism uruchamia aplikacje wczytywane z serwera internetowego, ale dzięki Google Gears mógłby też obsługiwać aplikacje webowe zapisane na twardym dysku. Nie ma jednak róży bez kolców. Po pierwsze, w obecnej wersji Prism nie obsługuje wtyczek. Po drugie, o ile uruchomienie aplikacji webowej w Prism nie wymaga jej modyfikacji, to już w wypadku Google Gears aplikacja musi zostać specjalnie przygotowana do działania z tą wtyczką. Jest już kilka aplikacji zmodyfikowanych pod tym kątem, m.in.: Google Reader (www.google.com/reader ), Zoho Writer (writer.zoho.com) i Remember The Milk (www.rememberthemilk.com ).

Google Gears, z punktu widzenia użytkownika, w zasadzie nie robi nic poza tym, że pozwala odłączyć komputer od Sieci i nadal korzystać z aplikacji. Wtyczka składa się z działającego lokalnie serwera WWW oraz bazy danych i jest dostępna w wersjach do Firefoksa i Internet Explorera. Działa w systemach Windows, Linux i Mac OS X. Jednak jest w dość wczesnej fazie rozwoju, więc ostateczna wersja może się znacznie różnić od obecnej. Jej twórcy chcą dodać funkcje integracji podobne jak w Prism, np. możliwość tworzenia skrótów do aplikacji.

Adobe AIR 1.0

Producenci oprogramowania muszą widzieć duży potencjał w narzędziach umożliwiających lokalne uruchamianie aplikacji WWW, skoro pod koniec lutego bieżącego roku również firma Adobe zaprezentowała środowisko uruchomieniowe Adobe AIR 1.0 (www.adobe.com/products/air ). Adobe Integrated Runtime pozwala uruchamiać aplikacje internetowe wykorzystujące takie rozwiązania, jak Flash, AJAX i Flex. Co ciekawe, Adobe AIR wykorzystuje opensource'owy silnik WebKit do obsługi HTML-u i JavaScriptu.

Po zainstalowaniu Adobe AIR kod aplikacji będzie uruchamiany w tym środowisku, a następnie przesyłany do lokalnego komputera. Jest już kilka programów współpracujących z Adobe AIR, m.in. eBay Desktop (menedżer aukcji), AOL Top 100 Videos (widżet umożliwiający oglądanie filmów z serwisu AOL), FineTune (odtwarzacz dźwiękowy), a wkrótce pojawią się następne, np. NASDAQ Market Replay (pomocnik gracza giełdowego). Kolekcję aplikacji do Adobe AIR znajdziesz na stronie www.adobe.com/products/air/showcase/#section-2 .

W Adobe AIR działają tylko aplikacje napisane specjalnie do tej platformy i bardzo przypominają tradycyjne programy. Gdy masz już zainstalowane Adobe AIR, możesz przystąpić do instalowania aplikacji, której pliki znajdziesz później w katalogu C:\Program Files. Wśród nich jest plik wykonywalny (EXE) oraz pozostałe pliki, już typowo internetowe, np. pliki flashowe (SWF). Wpis programu pojawi się w menu Start, a także w Panelu sterowania (Dodaj lub usuń programy).

AIR, znany wcześniej pod roboczą nazwą Apollo, wywodzi się z opracowanej jeszcze w 2003 roku przez Macromedię platformy Macromedia Central. Było to środowisko pozwalające uruchamiać offline aplikacje napisane we Flashu, bez konieczności komunikowania się z serwerem, co poprawiało ich szybkość. Działa w Windows i Mac OS X, nie ma wersji przeznaczonej do Linuksa.

Koniec dominacji Windows?

Prawdopodobnie za parę lat większość używanych programów będziemy uruchamiać w przeglądarce. Google Gears czy Adobe AIR otwierają zupełnie nowe możliwości przed programistami. Zamiast tworzyć klasyczne programy instalowane w systemie operacyjnym, można przejść się na technologie internetowe i z ich wykorzystaniem tworzyć aplikacje dla użytkowników. Raz napisany kod aplikacji WWW zadziała zarówno w Windows, jak i innych systemach operacyjnych, bo jest uruchamiany w przeglądarce.

Dotychczas wydawało się, że nic nie jest w stanie zachwiać dominującą pozycją Windows -jego siła tkwi w tysiącach działających w tym systemie aplikacji. Z kolei wychwalany Linux cieszy się kilkuprocentową popularnością. System operacyjny, choćby najlepszy i bezpłatny, nie zdobędzie użytkowników, jeśli nie można w nim uruchomić swoich programów. Ale sytuacja się zmienia. Aplikacje webowe są niezależne od platformy - mogą działać w dowolnym systemie operacyjnym, wystarczy tylko mieć przeglądarkę WWW. Dlatego w perspektywie kilku lat możemy być świadkami ciekawych zmian na rynku systemów operacyjnych.