Pojedynek na lustrzankowym szczycie

Co to jest "pełna klatka"?
Pancerna i szczelna budowa korpusów zawodowych lustrzanek to nie wszystko czego się wymaga od aparatów tej klasy. "Zawodowe" musi być także i wnętrze tych szczególnych cyfrówek. Do najważniejszych cech elektroniki zastosowanej w dwóch prezentowanych profesjonalnych korpusach trzeba zaliczyć tak zwaną pełnoklatkową matrycę. Jest to bardzo duży sensor, odpowiadający wielkością tradycyjnej klatce filmu małoobrazkowego (36 x 24 mm). Od stosowanych powszechnie w cyfrowych lustrzankach matryc CCD lub CMOS, sensor pełnoklatkowy (z ang. full frame) ma ponad dwa razy większą powierzchnię. Po co jest taki duży (przez co i znacznie droższe)? Z co najmniej dwóch powodów. Po pierwsze po to by uzyskać inną - znacznie ciekawszą - plastykę obrazu. Fizyczna wielkość matrycy, na której rejestruje się obraz ma istotny wpływ na głębię ostrości wykonywanych zdjęć. Im jest większa, tym ta głębia będzie mniejsza (bo do wykonania danego odwzorowania będą stosowane obiektywy o dłuższej ogniskowej), i odwrotnie im matryca jest mniejsza tym większa będzie głębia ostrości (analogicznie do objęcia takiego samego planu zastosujemy optykę o krótszej ogniskowej). Mała głębia ostrości i towarzyszące jej silne "rozmywanie się" nieostrych motywów zdjęcia w dużej mierze kształtują plastykę rejestrowanego obrazu. W niektórych przypadkach efekty, jakie można uzyskiwać stosując duże sensory są nie do przecenienia - na przykład w fotografii portretowej, makrofotografii etc.

Canon EOS 1Ds Mark III - widok z tyłu

Kolejnym powodem, dla którego w zawodowych aparatach wbudowuje się matryce pełnoklatkowe jest możliwość stosowania większych fotodetektorów. Im są większe, tym mają większą zdolność "łowienia" nawet słabego światła - mamy w takiej sytuacji korzystniejszy stosunek sygnału do szumu. Duże detektory znacznie lepiej sprawdzają się, gdy fotografujemy przy wysokich czułościach - to właśnie z tego powodu posiadające malutkie matryce (i malutkie fotodetektory) aparaty kompaktowe, nie radzą sobie zbyt dobrze, gdy zmusimy je do pracy przy czułości na poziomie ISO 800 czy 1600. Lustrzanki na tym polu radzą sobie o niebo lepiej. Jeszcze lepiej przy fotografowaniu w wysokich czułościach sprawdzą się lustrzanki z pełną klatką. Gdy zechcemy fotografować z czułością przekraczającą ISO 25000 możliwość taką da nam tylko matryca typu full frame z bardzo dużymi detektorami (może się nimi pochwalić jeden z prezentowanych aparatów - Nikon D3).
Duże fotodetektory mają także pośrednio korzystny wpływ na ostrość zdjęć - na ten temat będziemy jeszcze pisać dalej, przy okazji oceny jakości obrazu.