Pojedynek na lustrzankowym szczycie

Ciemna strona full frame
Pełnoklatkowe aparaty SLR nie są (przynajmniej na razie) dobrem niezbędnym dla przeciętnego fotoamatora. Nie są takim dobrem także dla wielu zaawansowanych użytkowników aparatów fotograficznych. Jak dotąd aparaty o takich właściwościach przeznaczone były niemal wyłącznie dla profesjonalistów lub bardzo zamożnych fotoentuzjastów. Lustrzanki z pełną matrycą są bardzo drogie i warto z nimi stosować dobrą ale również i bardzo drogą optykę. Dlaczego? Bo full frame ma też swoje wady i trzeba wspomnieć też o pewnych minusach. Problem dotyczy słabej jakości obrazu rejestrowanego przy brzegach kadru (przy zastosowaniu średniej i słabej optyki). Pamiętajmy, że obraz jaki jest wpuszczany przez obiektyw nie charakteryzuje się taką samą jakością we wszystkich miejscach. W środku kadru będzie bardzo ostry i jasny, im dalej od centrum zacznie stawać się bardziej rozmyty i ciemniejszy. Przy brzegach kadru bardziej doskwierają też takie zjawiska jak aberracja chromatyczna czy deformacja geometryczna (na przykład poduszkowa lub beczkowa dystorsja). Matryce APS-C korzystają tylko ze środkowego wycinka wpuszczanego przez obiektyw obrazu. Akurat tego, który charakteryzuje się najlepszą jakością. Aparaty wyposażone w matryce pełnoklatkowe tego komfortu już mieć nie będą i przypadnie im w udziale nie tylko ten "najsmaczniejszy kawałek tortu". To, co będzie znajdować się przy brzegach kadru może się więc znacząco różnić jakością od tego, co znajdzie się w centrum. O ile przy zdjęciach portretowych nie będzie to miało większego znaczenia, to już przy fotografowaniu architektury niestety tak.

Nikon D3 - widok z góry

Dwa giganty w szrankach
Zarówno model Canona, jak i Nikona to aparat świetnie dopracowany pod względem ergonomii. Obydwa korpusy trzyma się bardzo pewnie, komfort patrzenia przez znacznie większy niż w lustrzankach z "cropem" wizjer optyczny jest nie do przecenienia. Na uwagę też zasługuje zastosowanie w obu modelach świetnie dopracowanego mechanizmu podnoszenia lustra, które poruszając się nie powodują silnego drgnięcia aparatu, co z kolei prowadzi do rejestracji rozmazanego ujęcia (w lekkich modelach amatorskich niestety taki problem występuje). Oba korpusy zostały zintegrowane z uchwytem do zdjęć pionowych, tak zwanym gripem. Gdy aparaty trzymamy w pionie możemy skorzystać z dodatkowego spustu migawki, dodatkowego kółka zmiany wartości (np. czasu lub przesłony) oraz przycisków przeznaczonych dla kciuka prawej dłoni.

Canon EOS 1Ds Mark III - widok z góry