Szkodliwy kod w bezpłatnym oprogramowaniu (cz. 3)

Bezpłatne oprogramowanie cieszy się ogromną popularnością. Kiedyś niektóre narzędzia tego rodzaju finansowały się z modułów reklamowych. Jednak z upływem czasu moduły reklamowe stały się coraz bardziej wścibskie. Zaczęły spisywać witryny internetowe odwiedzane przez użytkowników i pojęcia wpisywane w wyszukiwarkach internetowych. Tymczasem od pewnego czasu spadł poziom wrażliwości użytkowników względem ochrony swojej prywatności. Zwietrzyli to twórcy programów freeware, umieszczając w nich znowu dodatkowe moduły o wątpliwej użyteczności. Poza tym wyrosły jak grzyby po deszczu aplikacje, które deklarują bezpłatne zabezpieczanie komputera, a w rzeczywistości naciągają użytkownika na zakup komercyjnej wersji. Jak chronić się przed niebezpieczeństwami, które czyhają pod płaszczykiem bezpłatnych dobrodziejstw?

Chcąc uzyskać najbardziej solidną ochronę swojego systemu, nie powinieneś korzystać w nim z Internetu. Jednak czy jest to realne? Przeglądanie zasobów Internetu bez narażania swojego systemu jest możliwe dzięki wirtualizacji. Specjalne oprogramowanie potrafi symulować cały komputer, w którym działa drugi, wirtualny system. A gdy uda się jakiemuś szkodnikowi przedostać przez zabezpieczenia, nie uzyska dostępu do twojego właściwego systemu operacyjnego.

Brzmi skomplikowanie, jednak w praktyce jest dziecinnie proste. Wystarczy zastosować program Moka (bezpłatny do użytku prywatnego, dostępny tym adresem, środowiska: Windows XP, rozmiar pliku: ok. 45 MB). Po zainstalowaniu i uruchomieniu trzeba pobrać system operacyjny, z poziomu którego będziesz przemierzać Internet - np. linuksową dystrybucję Fearless Browser. Nie obejdziesz się jednak bez szerokopasmowego łącza internetowego. Fearless Browser zajmuje aż 165 MB, zaś pełna dystrybucja Ubuntu całe 765 MB.